Wij zijn niet zo complex…

Maar wat waarschijnlijk overeind blijft, hoe modern u ook bent, is het aangrijpingspunt dat de mens moet veranderen; we willen ander ‘gedrag’ zien. Er moet geleerd worden!
Terug naar de mens dus!
‘De mens staat centraal’, zeggen we tegenwoordig allemaal, ook als we het eigenlijk niet écht menen. Zeker als het er op aan komt staat die mens vaak niet zo centraal meer. Ook ik twijfel daar wel eens over. Staat nu de mens, of wat we willen bereiken centraal?
Meer zelf doen
De professional mag zichzelf sturen. De burger krijgt weer meer regie. Is dat omdat we de mens weer centraal stellen, of omdat we bepaalde doelstellingen voor ogen hebben? Of beide? En zijn het dus belangen die met elkaar strijden, en komen we in die ‘strijd’ uiteindelijk ergens in het midden uit? Een beetje mens en een beetje beleid?! Dat blijft toch een beetje behelpen.
Het gebeurt in interactie; tussen mensen!
Ik sprak laatst Rudy Snippe. Hij vertelde dat eigenlijk niet de mensen, maar de relaties tussen mensen de cultuur bepalen. Dus zijn het de interacties tussen mensen (communicatie) die bepalen ‘hoe wij de dingen doen’. In een team, in een organisatie, in een land. En zo ontstaan er onderdelen/organisatie-eenheden die een eigen cultuur hebben. Ik ben naar aanleiding van het gesprek Luhmann’s theorie van sociale systemen er nog maar weer eens op gaan nalezen.
Onze samenleving bestaat eigenlijk niet uit de mensen, maar uit hoe mensen met elkaar omgaan, hoe ze communiceren. Ja, er zijn mensen, dat valt niet te ontkennen. En ja, ieder mens is uniek. Maar een samenleving, of een organisatieonderdeel, dat is iets anders. Daarin is bijvoorbeeld de complexiteit gereduceerd (die u als persoon natuurlijk wel aan kan…), of we maken het met elkaar juist onnodig complex. In ieder geval staat de mens niet meer centraal, maar de ‘afspraken’. Zo ook voor organisatieonderdelen. Dat verklaart meteen waarom je zo makkelijk vervangbaar bent (en anderen dus weer niet…!).
Of systemen?
We ontlenen betekenis aan het systeem. Want onze context vormt ons en geeft ons identiteit. We vechten er voor om dat overeind te houden.
Natuurlijk er is individuele actie, gedrag. De vraag is echter of dat nu het eerste aangrijpingspunt is voor verandering!Onze omgeving verandert, de missie van de organisatie verandert, dus moeten wij innoveren. Veranderen. En taal is hier heel belangrijk: dat ‘wij’ uit de vorige zin is onze context, ‘hoe we de dingen doen’, en niet zozeer het geheel van al die mensen. Het is even een denkslag, maar het maakt het al weer een stuk overzichtelijker…
Het draait om de interacties tussen mensen en wat daar uit voortkomt. Voor die interacties, daar zijn we, ieder voor zich, zelf verantwoordelijk. Het vereist wel wat flexibiliteit van jezelf. Vaak is onze positie of functie iets waarmee we volledig geïdentificeerd raken. En dat helpt de interactie niet. Althans, niet verder. En dan verandert er niet veel.
Het gebeurt tussen mensen, het gebeurt tussen organisaties. Dáár wordt het interessant. De interactie tussen de professional en de burger bijvoorbeeld.  Of het maatschappelijk effect dat organisaties in samenhang kunnen realiseren. Die interactie heeft altijd al mijn interesse gehad. Wisselwerking, die bepaalt wat er gebeurt in een wijk, of tussen professional en burger. Of gewoon tussen mensen. Dat ligt soms wel wat gevoelig en is wat lastig om op tafel te leggen, maar complex is het niet…
Geïnteresseerd in deze complexiteitsreductie?! Binnenkort een masterclass!
Meer informatie via info(at)projectenbrigade.nl of binnenkort op deze website.
ShareShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone
0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>